piotr

Bang nog steeds

Ik ben afgelopen week maar eens naar een tandarts gegaan, voor het eerst in 20 jaren. De angst voor mensen (sociale angst) was nog grtoer dan de angst voor de tandarts pijntjes etc. Echter de combinatie was blijkbaar dodelijk en heeft me daar 20 jaren weggehouden. Nu moest ik echter wel heen, omdat mijn hoektand gedeeltelijk was afgebroken aan de achterkant. Toen ik binnen kwam was mijn hartslag alweer rond de 130 en het zweten was ook al aardig begonnen. Ze vroeg of ik bang was voor de tandarts of bang in het algemeen.Ik had het idee dat ze kon zien dat ik gewoon bang was. Daarmee was er echter wel een klik en ben ik verder iets monder huiverig voor het vervolgtraject. Nu ik ben geweest voel ik me ook een stuk vrijer van geest en dat maakt me dan wel weer blij. Jammer dat daar eerst bijna een hoektand voor opgeofferd moest worden maar alla. Ik vraag me soms af of ik de enige ben met sociale angsten. Er zijn soms mensen waarbij ik het direct herken, maar dat zijn vaak uitzonderingen en ook mensen die het helemaal niet meer kunnen camoufleren. In veel gevallen kan ik het nog wel camoufleren,zoals op mijn werk wat direct ook mijn redding is om te overleven in de maatschappij, maar het is wel zo vermoeiend en slopend na zon werkdag of na gewoon eeen dag ergens heen gaan. Ik ben blij met elke reactie die me kan vertellen wat handig is. Zlef ben ik niet voor een praatgroep, maar misschien kan iemand nog tips geven in het algemeen om vooruit te gaan met die angsten.

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 21802
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: Bang nog steeds

Hoi Piotr,

In ieder geval is het al erg knap dat je toch de stap hebt genomen om een tandarts te bezoeken! Je geeft zelf aan dat je na het toch wel enge beszoek je inmiddels vrijer voelt. En inderdaad, daar is soms even wat voor nodig om dat zo te bereiken, maar nu je dat hebt gedaan merk je zelf al op dat het best prettig voelt. Je schrijft eigenlijk in andere woorden dat een vervolgafspraak nu waarschijnlijk minder angst zal opleveren en dat is op zich ook vooruitgang. Je krijgt als het ware goede inzichten in de situatie en komt zo nu al meer vooruit. Daar mag je trots op zijn.

Je schrijft dat je graag wat tips wilt om met de sociale angst nog beter om te gaan. Wat mij betreft is het beste dan toch om dingesn te ondernemen en te blijven doen. Al dan niet in het begin door kleine stappen vooruit te nemen en in stukjes bepaalde dingen te gaan doen. Desnoods met mensen die je persoonlijk kent. Daardoor kunnen stappen namelijk wat minder eng lijken en geeft het tegelijkertijd meer vertrouwen en moed voor een volgende stap.

Door dingen te blijven ondernemen, ook als je het heel spannend vind, zorg je ervoor dat de drempel naar nieuwe ervaringen minder hoog kan worden. Je geeft jezelf tijd en ruimte en tegelijkertijd pak je mee wat je mee kan pakken door ondanks angst, voorwaarts te gaan. Je geeft jezelf een leuning om aan te leunen als het minder prettig voelt, maar kan zo toch zien dat drempels minder hoog kunnen worden. Tegerlijkertijd geeft je dat ook kracht en ergens ook meer een zelfverzekerd gevoel.

Wat mij opvalt is dat je graag wilt. Dat is iets moois. Daarmee kan je veel bereiken.
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Bang nog steeds

Hoi Piutr,
angsten kun je heel goede de nek omdraaien - en er zijn ook wel manieren, om jezelf rustiger te houden en de eventueel nog aanwezige angst binnen de perken te houden.

Ten eerste: angst is tot op zekere hoogte iets lichamelijks en instinctiefs. Angst wordt veroorzaakt door een orgaantje in de hersenen: de amygdala. Die zit midden in je hoofd - en alles wat je ziet, hoort, ruikt, etc. gaat eerst naar de amygdala, en daarna pas naar je achterhoofd waar je visuele indrukken echt worden verwerkt (en je dus pas ziet, wat je ziet) of naar het gebied, waar je echt hoort wat je hoort, etc..
Omdat er roofdieren op ons als mensen hebben gejaagd, vond moeder natuur dat een te langzame route (van je ogen je hele schedel door, in je achterhoofd decoderen wat je precies ziet) - dus doet de amygdala dat.
Dwz.: die screent alles wat binnenkomt op 1 vraag:"Kan, wat ik nu zie, hoor, etc. - gevaarlijk zijn, ja of nee?"
Zo ja, dan wordt je lichaam in paraatheid gebracht om te vechten of te vluchten - ofwel, je schrkt.
En je schrikt dus al, voordat je weet, waar je op reageert.
(Laat staan, dat je je een foute gedachte over dat wat je zag had kunnen vormen.)

Dit verhaal kan nog gaan over "terechte, niet pathologische angst" - maar ook over angst, die feitelijk ''niet nodig'' is. (Met excuses voor het belerende toontje: als jouw lichaam, dat weet heeft van jow geschiedenis, zegt dat iets gevaarlijk kan zijn, we ben ik dan om te gaan schoolfrikken, "dat dat niet nodig is...")
Je amygdala staat dan, vanwege eerdere trauma's 'te scherp' afgesteld.

En gelukkig zijn er therapieen die de amygdala beinvloeden: emdr, hypnose, gespecialiseerde kinesiologie en somatic experiencing. Die allemaal op hun eigen manier die 'te grote gevoeligheid' remmen. En "praten over" angst heeft weinig zin. Angst is nl. geen foute gedachte - angst gaat aan je gedachten vooraf. (Dat angst ongewenst is, moge duidelijk zijn.)(Je kunt het dus ook niet stoppen met "beter denken". Goed denken, svp geen denkfouten - van harte aanbevolen, maar verder doet het dus niets tegen de angst.)

Bij de truc om de ellende binnen de perken te houden, hoort ten eerste de stelregel: probeer te weten, waar je aan toe bent.
Bij sociale angst helpt het, als je min of meer weet, wat de sociale conventies zijn wat "men" zoal van jou zal verwachten. (Daarna kun je altijd nog kiezen, je daar maar gedeeltelijk aan te houden - maar laat dat dus een keuze zijn. De momenten waarop ik me afvroeg "Wat moet ik nu precies...?" waren doorgaans niet leuk.)
En vraag je regelmatig af, wat jij zoal nodig hebt. ("Ik durf dit wel aan, als er iemand met me meegaat" - of met een tomtom, of na een rollenspel, of noem maar op.)

En angsten die nog niet de nek zijn omgedraaid, kun je meestal binnen de perken houden, als je algemene stresslevels laag zijn. Dus: goed voor jezelf zorgen (goed eten, voldoende slapen, bewegen, etc.) doe dingen zoals yogales, een cursus touch for health (en de bijbehorende cursus 'stress release'!) een cursus zelfverdediging, cursus eft, etc.

En zo te lezen gaat ht metjouw gebit nog wel in orde komen - ook heel fijn! (Ik heb het niet zo op het geluid van de boor en op de geur van het ontsmettingsmiddel. Op mijn herinneringen aan de geur doe ik eft - en ik vraag altijd heel vriendelijk aan de tandarts, of hij het goed vind, als ik mijn walkman op heb tijdens het boren - dat vind hij geen enkel probleem.)

Gebruikersavatar
Minerva
Berichten: 17642
Lid geworden op: 28 aug 2006 21:04
Locatie: Breda
Contacteer: Website Google+ Twitter

Re: Bang nog steeds

Angsten die een mens heeft worden alleen maar overwonnen door er doorheen te gaan. Door jezelf evt. met begeleiding (zoals bijv. een aardige tandarts) een nieuwe kans te geven op een wat postievere ervaring dan de negatieve ervaring die je ergens mee hebt verkregen waardoor je angst is ontstaan. Je zult je angst dienen te neutraliseren door er positieve ervaringen tegenover te zetten. Aanpakken dus.. helaas is er geen zachtere methode voor. Zorg dat je goede begeleiding krijgt waarbij er sprake is van vertrouwen en een klik.
Inzicht als Uitweg..

Terug naar “Stress, angsten en fobieën”