[Janneke]

Hoi Nature,
...een boel mensen raken uitgeput en daardoor depressief. Een AD helpt niet tegen die toestand. (Middelen van een orthomoleculaire arts wel.)

De duizelingen horen er helaas bij. Wat kan helpen is het slikken van vitamine B complex.
En dat je van depressie kunt doorschieten naar agressie (tegen jezlef of een ander) - dat risico wordt idd vergroot. Steun van een oede psycholoog helpt hierbij - hoe meer je stoom kunt afblazen, hoe beter het gaat.

...en kijk idd maar even wat de huisarts zegt!

Houd je haaks!!

[reteketet dit is annet]

Dit onderwerp raakt me wel.
Omdat ik nu net ondekt heb dat ik wel degelijk depresssief ben na jaren door opgelopen trauma's in mijn leven.
Men heeft mij doorverwezen voor een onderzoek naar BDD, maar eerlijk gezeg denk ik toch echt aan depressie, mijn uiterlijk complex is slechts een onderdeel.
Ik ben zelf ook absoluut tegen medicijnen want stel dat ze nu toch ook depressie vaststellen dan krijg je meteen weer: "hier heb je anti-depressieva"
En ondanks dat ik geloof dat ik depressief ben krijg ik met medicijnen geen vooruitzicht in mijn toekomst.
Ben al jaren werkeloos en vrijwilligers werk geeft mij geen bevrediging maar voel me dan nog meer een loser.
En in deze tijd blijft er weinig anders over zelfs voor jongeren is er geen werk.
Dus op de bank zitten met een afgevlakt gevoel geeft mij echt geen meer toekomstperspectief.
Ik ben dan ook bang dat ik geen toekemst kan vinden in de hulpverlening als ik zeg geen medicijnen te willen.

[Phoenicks]

Nature1,

Allereerst, altijd gaaf om te zien dat zoveel mensen reageren. There's more love than you can fathom

Aangezien je naam nature1 lijkt het me ook niet raar dat een externe chemische M&M in beginsel wat vervelend lijkt. Echter, het hangt er zowiso van af wat voor soort AD je krijgt. Tegenwoordig schrijft men meestal SSRI's voor. Daar heb ik ervaring mee, en het werkte bij mij goed. Ik denk dat mijn houding en geloof ten op zichte van medicijnen op zich redelijk coulant was en is, don't expect the worst. Dit speelt volgens mij behoorlijk mee in hoe je lichaam reageert. Wat een SSRI doet is de serotonine heropname knobbel op elke zenuwcel in je lichaam dicht maken, dus je hormoonhuishouding wordt min of meer rechtgetrokken, betreffende de serotonine dan, en wat dit in feite doet is je de ruimte geven, om alle negatieve ervaringen en patronen te identificeren, en los te laten. Het beschermt je van teveel stimuli van buitenaf, en is dus zeker niet verkeerd in de zin van het aan de slag gaan met je interne huishouding. Je lichaam moet zich in het begin aanpassen, en elk lichaam reageert er weer anders op. Die van mij had zoiets van "Oja? nou dan geef ik jou buikpijn voor een avond!" en tja, that's pretty much it.

Ik denk dat het geen slecht idee is, ik ben zelf ook (tja, tblijft een aanname maar goed) van de natuur, en ga dus liever voor natuurlijke heling, maar bij mij was het best ernstig allemaal, en het heeft me toch wel de ruimte gegeven om es te kijken wat er allemaal aan negatieve gedachten-patronen en geloven rond spookten. Deze nekken je intern, en hoe meer je je erop richt dat het zo kut is, en dat je er niet uit komt, des te dieper je gaat. Waar je je op concentreert, krijg je ook.

Dr hangt troep, die moet eruit, dan moeten je gedachten op zich wat blijer worden, want je kan jezelf behoorlijk de put in denken. Je hebt altijd een keuze, hoe onwaarschijnlijk het nu ook lijkt.

Hoop dat dit nuttig is.

[Carolien]

Is voor iedereen verschillend, na een lange zoektocht, heb ik nu de goeie medicatie.
Voel me stukken beter, soms lijkt het dat ik beter ben.
Heb een bipolaire stoornis 2, en ook 14 ECT gehad, daar veel mee opgeknapt.
Ik hoop dat je kan beslissen, wat voor jou goed is.

[nature1]

Fijn al die reacties, tips en medeleven! Thanks!!
Ik ben gisteren begonnen met ophogen van 5 naar 10 mg. en ik ben nu heel bewust bezig om te accepteren dat medicatie ook kan helpen....omdat ik eigenlijk zoveel verzet tegen medicatie heb, helpt het niet....dus dat moet anders en ik ben nu dus met mezelf in gesprek en vertel mezelf dat het net een steuntje in de rug kan zijn, dat het is om even wat emoties te "verzachten", waardoor ik lichamelijk wat kan herstellen. Dat lichamelijke herstel heb ik nodig, want ik heb geen energie meer en emoties kosten ook zoveel energie. Dus ik moet eerst weer wat sterker worden en dan kan ik weer hard aan het werk om alle bagger een plaatsje te geven, om alles te verwerken en los te laten...en ook en dat is heel belangrijk, om weer vooruit te kunnen kijken, om op een gegeven moment weer te gaan genieten van het leven...
Maar het beroerde is gewoon dat ik me heel eenzaam voel, dat ik zo graag terug zou willen naar mijn "oude leventje".....maar dat kan niet, ook daar heb ik me altijd aangepast en dat kostte ook zoveel energie....en ik moet verder, alleen, ik heb geen keus....maar ik vind het zwaar en moeilijk en ik mis iemand om me heen...
Nou ja....ik geef de medicatie een kans en vandaar uit ga ik weer opbouwen....op naar een zonnige toekomst....(ik zeg dat wel heel positief, maar ik voel het niet zo, ik heb er niet zoveel vertrouwen in....maar als ik het maar blijf zeggen, ga ik het misschien op een gegeven moment wel voelen, krijg ik er misschien een keer vertrouwen in....anders blijft het allemaal zo'n zwart gat...)

[Betty]

En zo ineens kan je dan een beetje licht zien,kan je daar naar toe werken en is het gemakkelijker om aan jouw verleden te werken omdat je ziet wat er in de plaats komt.
Het geeft jouw gevoel dan meer richting,als je net een klein beetje licht kan zien.

[nature1]

Nou, ik ben op aanraden van een psychiater overgegaan naar 15mg. Lexapro. Ik heb nu ook besloten om bij het GGZ een onderzoek te laten doen naar wat er nu werkelijk met mij aan de hand is, om de meest adequate hulp te krijgen....1e gesprek gehad en nu in afwachting van een diepgaander onderzoek....
Wat ik merk van de medicatie is dat ik heel vlak ben....alle emoties worden naar de achtergrond gedrukt, behalve het down voelen.....dus het verdriet wordt weggedrukt, voelt wel iets rustiger....maar ook raar, ik weet dat ik heel verdrietig ben, maar het gevoel is wat weggedrukt....
Maar ik merk zelfs dat ik niet bij mijn gedachten kan komen....geen herinneringen kan ophalen....alsof er een beschermende laag opgebouwd is die even geen pijn en verdriet toelaat....heel oppervlakkig kan ik terug denken, maar de diepte in gaan...dat lukt niet....Ook bv. terugdenken aan vakanties die ik heb gehad en waar ik veel verdriet bij voel....zelfs dat lukt niet...heel raar hoor....is misschien wel even goed dan....het lijf geeft zelf aan wat het wel en niet aankan, volgens mij....Dit gebeurde nadat ik 2 weken geleden heel diep ben gegaan....zoveel pijn en verdriet....en daarna trad het, ik noem het tenminste zo, beschermingsmechanisme in werking...ik word beschermd tegen mijn eigen verdriet en pijn.....
Herkennen jullie dit? Is dit normaal?
Als ik gesprekken heb met de psycholoog, dan kan ik wel wat dieper gaan....dan komen de emoties wel boven.....maar zodra ik alleen ben....dan wordt alles weggedrukt....

[Snekje]

heey Nature,

ik heb is door dit topic geneuseld. niet alles gelezen zijn veel reacties.
Alleen laten we voorop stellen dat in geval van problemen medicatie niet de oplossing is!
het is een hulpmiddel. Ik denk wel dat het verstandig is dat je medicatie gebruikt je zit
geloof ik wel erg diep.

Alleen realiseer je wel dat je alsnog zelf dingen moet accepteren en
veranderen. Medicatie kan dit wat makkelijker maken niet verhelpen.

sterkte ermee en je komt er wel uit!

groetjes

[moon1989]

ik heb net een hele zware depressie gehad, nou slik ik citalopram 40 mg.
maar ik ben heel erg bang dat de depressie terug komt.
kan je alsnog een depressie krijgen terwijl je medicijnen slikt?
of is het dan minder heftig?

liefs moon

[Janneke]

Hoi Moon,
...ga even rustig zitten - ja, helaas, dat kan.

Citalopram en 'zusjes' (a.d., in dit geval van de ssri groep) zijn vooral hulpmiddelen, geen echte geneesmiddelen.

En: 'achter' het woord depressie kan nog van alles en nog wat 'schuilgaan'. Soms is het een rotperiode, waar je even doorheen moet. (Prima, als een pil je daar een beetje bij helpt.)

Maar soms is "depressie" een manier om het woord 'trauma' te verbloemen, lijkt het wel. Terwijl citalopram niets tegen een trauma doet (terwijl daar prima therapieen tegen zijn).

Vaak krijgen mensen een depresie na/tijdens een periode met heel veel stress en is je lijf uitgeput. Ook dat verhelpt citalopram niet (het verbetert "alleen" je stemming, wat een zegen kan zijn) al zijn er hele goede andere 'kruiden' tegen 'gewassen' zijn.
En een psycholoog kan je begeleiden om stress te vermijden, weg te werken en wat al niet.

Dus als er terwijl je citalopram slikt, iets gebeurt wat ingrijpend is en/of heel veel stress geeft, kan dat (...het hoeft niet...!) je stemming zo akelig beinvloeden, dat je je hartstikke depressief voelt.

[moon1989]

als je medicatie aanslaat, je depressie dus over is, kun je dan opnieuw depressief worden ondanks de medicatie?

[Leeuwtjuh]

Ja. Als je gedachtenpatroon niet veranderd, je de dingen die jou depressief gemaakt hebben, niet aanpakt/veranderd, dan blijft de kans om opnieuw depressief te worden aanwezig. Ook zul je altijd overgevoelig blijven voor depressie's.

[Fred Haché]

Gegroet,

Ik gebruik Lithium, Orap, Citalopram en Oxazepam, maar voel mij vaak depressief.

Vrgr. Fred

[Janneke]

als je medicatie aanslaat, je depressie dus over is, kun je dan opnieuw depressief worden ondanks de medicatie?

Eh - nou wil ik niet lullig doen, maar...
Als je medicatie aanslaat (wat reden tot grote vreugde is!) dan is je depressie niet over, maar onderdrukt.

Verder heb je "depressie" in soorten en maten. Als je depressie bijv. op een trauma is gebaseerd, en verwerk je je trauma niet - dan blijf je idd gevoelig voor nieuwe depressies - of zit je "gewoon vast" aan de pillen. (En de hemel verhoede het, dat je een nieuw trauma zou krijgen, want een AD beschermt j enoch tegen het trauma zelf, noch tegen de "naweeen" ervan.)

En soms, helaas, houdt en AD 'opeens' op met werken (pooping out). Ook dat komt voor en dan komen alle klachten in hun heftigheid terug.

[Minded]

Er is ook nog iets zoals een manische depressie. Eerst helemaal verlost en tot op de oren verliefd op het leven om vervolgens weer helemaal in te zakken richting de bodemloze put.

[Pone]

Ja

[Lou]

als je medicatie aanslaat, je depressie dus over is, kun je dan opnieuw depressief worden ondanks de medicatie?

Ja medicatie helpt je niet beter te voelen het helpt je de drempel over waarmee je zit. Anders kan je je leven lang wel die dingen blijven gaan slikken.