[snoeseke]

Hallo

Ik heb een probleem die mij stilaan teveel word. Ik controleer telkens ik ga slapen of het huis uit moet of de oven/kookplaat afstaat, of de kranen dichtgedraaid zijn, of de deur op slot is, of de lichten van mijn auto uit zijn, ...

Dit doe ik telkens op dezelfde manier: voor de kranen, ik draai aan de knoppen, zo hard ik kan, dan hou ik mijn had onder de kraan om te voelen dat die niet loopt. Dan draai ik weer aan die knoppen en zet ik weer mijn hand en zo herhaaldelijk. Dat doe ik ook herhaaldelijk met de rest dat ik opgesomd heb.

Het vergt veel tijd en het is enorm vermoeiend aan het worden.

Weet iemand hoe ik hier van af geraak?

[Matrix]

Tja, het klinkt als een soort OCD. (dwangneuroze)
Het is dus te makkelijk om je als antwoord te geven: Er gewoon mee stoppen.
Iets of iemand moet jou er van overtuigen dat het allemaal niet extreem noodzakelijk is om meerdere malen te checken. Gesprekken met een psycholoog en bepaalde soorten therapie kunnen jou hier absoluut bij helpen.
Ik ken het gevoel, de drang om iets dan 'per se te moeten doen'. Wanneer je niet aan dit gevoel toegeeft zul je geen rust hebben. Ik heb het in een milde vorm (altijd alles in '3 keer' doen, of precies 3 snoepjes moeten nemen etc. Slaat eigenlijk nergens op), maar ik kan me voorstellen hoe het moet zijn om het in zo'n mate te hebben dat het je leven gaat beïnvloeden, en je gaat belemmeren. Ik zou je aanraden om hier zeker met iemand over te praten, want je kunt er hoe dan ook afkomen.

[snoeseke]

Het zit wel zo dat mijn man mij niet gelooft. Allé niet geloven is een groot woord. Ik zei dat ik van die dwang afwil en hij zei doodleuk: stop gewoon met alles na te kijken. Kijk enkel na wat je gebruikt hebt. Hij neemt het niet serieus.

Net als mijn moeder, ze zegt: maar dat is toch niet zo erg??

Dit is niet echt de steun die ik had verwacht

[Matrix]

Dat is ook zeker niet de steun die je nodig hebt. Onbegrepen worden in situaties die voor jou enorm serieuze kwesties zijn is in mijn ogen een van de vervelendste dingen die kunnen gebeuren.
Sowieso, het bagatelliseren van jouw problemen laat duidelijk zien dat ze het niet begrijpen - en dit is ook niet iets wat je ze kwalijk kunt nemen gezien jouw sociale omgeving deze 'last' helemaal niet kent.

Nogmaals, zoek externe hulp buiten de groep mensen die dicht bij jou staan. Zodra je dat doet is de kans groot dat de ernst van de situatie vanzelf wel duidelijk wordt. Misschien zou je je man of je moeder mee kunnen nemen naar zo'n gesprek? In mijn ervaring begrijpen mensen die dicht bij je staan het beter wanneer iemand met een professionele status jouw 'belemmering' bevestigt.

[Pimkie]

Mijn vriend heeft dat ook, als wij moeten vertrekken, kranen controleren, kookfornuis, achterdeur... komen we thuis, is dat met de auto ook zo, alle ramen aftasten... paar keer aan de klink trekken om zeker te zijn dat het vast is, en als iets of iemand hem net dan stoort begint heel zijn ritueel opnieuw!

[zeeuwtje]

Hoi,

Wat vervelend dat zoiets je leven beïnvloed! Ik herken mezelf in wat je schrijft. Al de dingen die jij opnoemt doe ik ook. Behalve dat ik geen gas meer controleer, want ik heb sinds ik op mezelf woon inductie. Dat gaat alleen aan als er een pan op staat. Als er 10 seconden geen pan op staat gaat hij vanzelf uit. Heel veilig dus. Om die reden heb ik ook voor inductie gekozen en ook uit angst voor brand. Want dat ik mijn grootste reden dat ik alles controleer. Ik heb het er al zo vaak met mijn moeder over gehad. Ze vind het heel vervelend voor me, maar ze zegt wel dat alleen ik dat kan oplossen. Weet alleen nog niet hoe, maar ik heb er al 11 jaar last van.
Wanneer is het bij jou begonnen?

[AeneA]

Ik controleer telkens ik ga slapen of het huis uit moet of de oven/kookplaat afstaat, of de kranen dichtgedraaid zijn, of de deur op slot is, of de lichten van mijn auto uit zijn, ...

Mijn vriend heeft dat ook, als wij moeten vertrekken, kranen controleren, kookfornuis, achterdeur... komen we thuis, is dat met de auto ook zo, alle ramen aftasten... paar keer aan de klink trekken om zeker te zijn dat het vast is, en als iets of iemand hem net dan stoort begint heel zijn ritueel opnieuw!

Al de dingen die jij opnoemt doe ik ook.

Het is heel normaal als je - voor je gaat slapen of voor je weg gaat - het huis controleert met het oog op bepaalde risico;s.
Deuren en ramen afgesloten, hoofdkraan gas uit (als dat nodig is), lichten uit van de auto en dat je bij vertrek deur van auto en huis goed afsluit.
Niets mis mee...

Heb je een partner, bespreek dan gewoon wie het voor zijn rekening neemt.
Met de auto lijkt het me handig als de chauffeur dit laat doen en hier verantwoordelijk voor is
In huis de laatste die gaat slapen
Als je weg gaat diegene die afsluit
Ben jij het niet die hier voor verantwoordelijk is, vertrouw dan op die ander... en ga niet tig-keer vragen: heb je dit gedaan? heb je dat gedaan?
Vertrouwen is je er bij neerleggen dat het niet jouw pakkie-an is.
Kun je dat vertrouwen niet aan die ander geven om welke reden dan ook, dan doe je het zelf: 1 keer een rondje door het huis, afsluiten en weg gaan...

Aangezien ik woorden herken als: telkens, ritueel, hard trekken/duwen, fysiek willen ervaren of iets uit is en vooral veel tijd kosten, is van een "normaal gangbaar gedrag" nauwelijks meer sprake en lijkt hier inderdaad sprake te zijn van dwangmatig gedrag.
En nee... anderen begrijpen hier totaal niets van... en krijg je inderdaad reacties van: "gewoon 1 x doen", of "dat is toch niet erg?"
Het is lastig/vervelend/erg als het (mede) jouw leven gaat bepalen en blijkbaar is dit hier het geval. En dan maakt het totaal niet meer uit of je nu ja of nee begrip/medewerking etc. van de ander krijgt, het voedt ten alle tijden je dwang.
Er is sprake van een dwangstoornis als je het niet bij 1 x kunt laten... maar na het controleren standaard gaat twijfelen en weer gaat controleren, of als je terug gaat om het opnieuw te doen, of... als je in je ritueel gestoord wordt en daarom opnieuw moet beginnen; het kost je iig extra tijd dan nodig zou moeten zijn, of bepaalde zaken uit de weg gaat (gasfornuis) of niet doet uit angst (vluchtgedrag)

Oorzaak: sowieso een gebrek aan (zelf)vertrouwen in combinatie met irriele angsten
Wil je van dit probleem af, is er maar 1 oplossing: zoek professionele hulp, want dwang is net een sluipmoordenaar: het gaat van kwaad tot erger.
Professionals kunnen de wortel van het ontstaan opzoeken, want geen mens wordt geboren met een dwang, noch met irriele angsten. Heb je het ontstaan helder in beeld, dan kun je daar aan gaan werken waardoor de dwang vaak langzaam aan vanzelf ook al minder wordt. Daarnaast kun je ook direct aan de dwang werken door o.a. cognitieve (gedrags)therapie, wat inhoudt dat je je gedachten gaat onderzoeken, gaat vervangen en je gedrag gaat afstemmen op deze nieuwe gedachten.

Ga het als partner niet overnemen van je vriend(in), hoe verleidelijk ook. Ga er ook niet in mee... hoe verleidelijk ook. Beiden is koren op de molen van de dwang...
En des te eerder je het probleem onderkent, erkent en professionele hulp hier voor zoekt... des te beter.

Wat je zelf al zou kunnen doen is je eigen leven op papier gaan zetten: vanaf je 1e herinnering tot het heden.
Opvoeden is het kind in een veilige omgeving op laten groeien en voorbereiden op een zelfstandig leven in de toekomst.
Hoe was/is jouw omgeving? is die veilig? voel je je veilig? voel je je onveilig en zo ja waardoor ?
Ben je voorbereid op een zelfstandig leven of werd je "geleefd", m.a.w.: mocht je leren zelf op eigen benen te gaan staan of werd altijd alles voor je geregeld? en hoe pakte dat uit?
Wat is je angst precies waarvoor je steeds weer controleert? Heb je brand in huis meegemaakt? heb je iets anders meegemaakt waardoor je extreem oplettend bent geworden?
Wie van je ouders is ook bang? hoe uiten ze dat? Wat is de reden van hun angst? is het rieel of irrieel?
Wat doe je voor werk? heb je zeer-verantwoordelijk werk met ernstige gevolgen bij fouten? Kun je het aan of ben je onzeker in je werk en hoe komt dat dan?
En waarom wil je controle hebben over zaken, en waar wil je eigenlijk controle over hebben? Wat wil je niet ervaren? wat wil je niet voelen?

Zoek naar de rode draad... het gaat niet om de schuldige aan te wijzen, maar om te achterhalen waar de wortel zit, zodat je daar ook aan kunt gaan werken.

Succes en mocht je vragen hebben dan hoor ik het wel...