Gebruikersavatar
Anne23
Berichten: 1
Lid geworden op: 24 jun 2020 21:27

Voel me niet gesteund, maar is dit wel terecht?

Beste allemaal,

Op dit moment wil ik graag de mening op de volgende situatie weten:

Mijn partner en ik gaan binnenkort een weekje weg samen. De laatste tijd kunnen we elkaar weinig zien door moeilijke omstandigheden. Deze omstandigheden komen bij mijn omgeving vandaan, maar daar kan ik niet zoveel aan doen. Dat wil zeggen: ik zou kunnen breken met mijn familie en zodoende geen onderdak meer hebben.

Ik begrijp dat dit voor haar heel erg lastig is. Daar probeer ik ook echt heel veel begrip voor te tonen, maar aangezien ik voor mijn gevoel bij elk gesprek dat wij nog voerde werd aangevallen ging ik haar steeds meer ontwijken. Ik zit door deze omstandigheden al in een moeilijke periode en kon dat van haar er simpelweg niet meer bij hebben. Ze was erg duidelijk -> ik liet haar in de steek en als ik niet voor haar zou kiezen zou ze weggaan. Het feit dat ik me terugtrok en haar zelfs een beetje probeerde te mijden verergerde de situatie alleen maar meer natuurlijk en daarom zijn de emoties inmiddels hoog opgelopen bij beide partijen.

Hierboven was even een HEEL KORTE achtergrond informatie, het gaat me nu even echt om de volgende situatie:

Tijdens dit weekje weg zijn er twee á drie dagen waarop ik onverwachts een aantal uren (vanuit het huisje) moet werken. De tijden zijn redelijk flexibel, dus wil zij iets in de middag doen dan zal ik het s'avonds doen en vica versa. Ik had dit zeker eerder kunnen weten, maar het is mij volledig ontgaan. Nu was ik al zo ontzettend bang om het haar te vertellen, maar wist dat ik dit moest doen, en dus met de staart tussen de benen gezegd dat ik de eerste twee á drie dagen een paar uurtjes achter de computer moest. Maar dat wel gewoon in het huisje kan doen. Hierbij heb ik ook aangegeven dat het me spijt. Vervolgens kwam daar de reactie waar ik dus al ontzettend bang voor was. "ik ga wel alleen", "kom maar als je het af hebt, anders heb ik het weer gedaan" enzovoort. Na deze uitingen word ik genegeerd.

Ik baalde zo erg van deze reactie. Zij gaat tenslotte ook enkele dagen naar haar werk toe -> dan zit ik daar toch ook alleen? Heb haar hier alleen maar in proberen te steunen omdat ik vind dat werk en opleiding zeer belangrijk zijn. Zo heb ik haar verzekerd dat ik me wel vermaak en dat het echt niet uitmaakt. Dit ben ik ook echt van mening, alleen hoopte ik wel een beetje op dezelfde soort steun. Ik snap dat het vervelend is dat ik er pas later achter kwam, maar zoiets kan toch gebeuren? Ik had zo gehoopt op steun of in ieder geval iets van begrip voor de situatie. Op dit moment durf ik niet eens meer aan het werk te gaan en ben ook echt aan het overwegen om dit niet te gaan doen. Maar het is een zeer belangrijke opdracht en kan mij dit niet permitteren. Dit weet ze en daarom had ik toch gehoopt op wat meer steun. Is dit onterecht? Moet ik meer begrip tonen voor haar kant? Wat denken jullie? Zelf kan ik niet goed meer helikopteren, vandaar dat ik heb geprobeerd de situatie zo eerlijk mogelijk te schetsen.

Ik hoor graag jullie (eerlijke) mening. Als je van mening bent dat ik inderdaad meer begrip voor haar moet tonen dan wil ik dat graag horen, maar als het andersom is ook want ik weet het op dit moment echt niet meer.

Heel erg bedankt voor de tijd en moeite!

Anne

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 22556
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: Voel me niet gesteund, maar is dit wel terecht?

Mijn partner en ik gaan binnenkort een weekje weg samen. De laatste tijd kunnen we elkaar weinig zien door moeilijke omstandigheden. Deze omstandigheden komen bij mijn omgeving vandaan, maar daar kan ik niet zoveel aan doen. Dat wil zeggen: ik zou kunnen breken met mijn familie en zodoende geen onderdak meer hebben.
Wat zijn die omstandigheden dan?
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~

Terug naar “Eenzaamheid, relaties & seksualiteit”