[Faylief]

Goedemiddag lezer,

Graag wil ik mijn verhaal kwijt over mijn "man", ik zal proberen kort samen te vatten.

Inmiddels ken ik mijn man sinds 4 jaar, sinds januari geregistreerd partnerschap.
Ik ben inmiddels een lopende zenuwpatient aan het worden.
Hij lijkt heel erg voorkomend en sympathiek. Zeker naar de buiten wereld toe.
Heeft een zeer goede baan, universitair afgestudeerd en is 53 jr.

Helaas heb ik het vermoeden dat hij type anarchist is, alle symptomen heeft hij.
Legt alle problematiek bij mij neer, of volgens zijn zeggen ben ik de veroorzaker, kortom aan hem ligt het niet.
Kan absoluut niet tegen kritiek, snel ontvlambaar, schreeuwt tegen mij,onredelijk, wreed,sarcastisch,vergroot, dikt aan, liegt, is altijd aan het woord, en is dominant en nauwelijks geinteresseerd in mijn leven en bezigheden.
Andersom heel veel, ook omdat hij dat op eist.
Ik ook zeer slecht tegen deze stemming kan, dus heb de neiging en handel zoveel mogelijk om de situatie te sussen. Probeer hem te kalmeren of zijn zin te geven zodat ik geen stress op roep. dan is het tenminste rustig.

Hij heeft een baan geaccepteerd in het oosten van het land waardoor het 200 km van huis is en hij een woning heeft gekocht aldaar, nu nog verbouwing maar volgend weekend zijn intrede neemt.

We latten dus nu, hij is 5 dagen daar en komt het weekend naar huis, nu heeft hij al 2 keer een week overgeslagen als een soort straf voor mij!Dan is hij weer eens boos!
Terwijl de ene dag hij kan smsn ik hou van je, ben blij je weer te zien, ik verlang naar je! Maar de volgende dag kan dit volledig omslaan in hatelijkheden en deug ik niet!
Dan spreek je af dat ik vandaag naar hem zou komen, in de ochtend nog helemaal prima en in de avond draait dit volledig om en mag ik niet komen!
Dit heeft hij ook al twee keer gedaan ( in een paar weken), ook gooit hij de hoorn erop, als ik zeg dat hij kalm moet blijven, nou dan is meneer nog kwader en hangt op.
Het gaat zeer beroerd, ik weet eigenlijk niet hoe dit op te lossen is.
Vermoedelijk kan ik het niet op lossen.

Zelf heb ik uiteraard goed nagedacht hoe om te gaan met deze situatie, verstandelijk gezien is het beter dat we uit elkaar gaan, ik merk aan mijzelf dat ik meer rust heb als hij er niet is.

Ik wil morgen naar de dokter gaan, mijn nek en schouder spieren doen onvoorstebaar zeer van de spanning, hij komt namelijk morgenavond naar huis, zogenaamd gaan we dan praten, ik weet nu al dat het weer een bak lawaai is en hij zeer onredelijk zal zijn, ik kan er niet meer tegen, wil dit soort gesprekken niet meer.
Dan is de oplossing weggaan, maar ik heb ook kinderen thuis, je kan niet zomaar weg lopen.
Ik heb hem al geschreven als hij naar huis komt om te schelden ik hier geen behoefte aan heb en hij beter daar kan blijven.

Nu hoop ik dat hij daar blijft, zie erg tegen morgenavond op.
Hoe ga ik om met de bak herrie die ik morgenavond weer kan verwachten?
Ik heb al zoveel geprobeerd, ik weet het niet meer.....weet geen treffende tekst meer hem werkelijk te bereiken.
Ik heb hem na weer een vreselijk naar smsje gezegd dat het verstandig is dat hij naar de dokter gaat, dat ik zo niet wil communiceren.
Omdat dit niets oplost.

Kan iemand mij tips geven hoe ik ermee moet omgaan als hij morgenavond thuis komt, ik heb er ontzettend last van, het is zeker dat hij onredelijk zal zijn en één waterval van wat ik hem wel niet aan doe en dat ik dit ben en dat ben en dat ik niet goed bij mijn hoofd ben nouja enz enz enz.
Daarna is de discussie gesloten, als ik de kans krijg iets te zeggen dan zegt hij standaard "nou moet je ophouden" Dat doe ik dan maar, anders begint het weer van voor af aan.

Het is dus eigenlijk een monoloog. we komen niet tot een goed gesprek.

Zelf ben ik een uiterst positief betrokken persoon,ook een goede baan en fijne kinderen.

Ook heb ik zelfs NLP-coach opleiding gedaan, maar ik kan het onvoldoende op mijzelf toepassen.

Bedankt voor het lezen, mocht je een goede tip hebben, graag;-)

Zonnige dag

Vriendelijke groet,
Fay

[momo]

hoi fay


Eigenlijk weet je de oplossing al, je geeft ze zelf aan. Stop ermee! Je krijgt fysieke problemen van alle spanningen die omgang met deze persoon meebrengen, je bent onafhankelijk en hebt verder een vol leven zo te horen. Een realtie zou een aanvulling, een verrijking moeten zijn, geen lijdensweg en afbreuk aan je zelfbeeld

Hij heeft een woning 200 km van jou, das een prima afstand. Zeg het gewoon af voor morgenavond, zeg dat je het niet meer trekt en ook niet meer wenst te trekken.Ik zou de confrontatie niet eens meer aangaan.

Wees lief voor jezelf en zoek iemand die dat ook is.

Sterkte en succes

[GeenPijn]

Hoi, het eerste wat in mij opkomt is zeggen, deze week even niet schat, sla maar even een weekje (of meerdere) over.
Kom maar terug als je normaal kunt doen. Als dat voor hem niet gaat omdat hij een machiavellistische persoonlijkheid heeft. Dan kun je beter verder zoeken want dat verandert echt niet. En zo te zien haal jij te weinig uit je relatie om gelukkig te zijn, overigens hoe heb je dit in godsnaam 4 jaar volgehouden

[Leeuwtjuh]

Dump die loser, je bent meer waard!

Gewoon afzeggen.

"Ik heb eens nagedacht; en ik denk dat we elkaar niet meer moeten zien. Dit omdat jij een naar persoon bent en mij veel pijn doet. Heel veel succes verder, groet Faylief. p.s. ik wens ook verder totaal geen contact meer met jou te hebben."

[GeenPijn]

Yep niet eens bellen en een monoloog aanhoren maar gewoon per sms Leve de nieuwe media.

O ja en geen gek idee om je slot te vernieuwen want dat soort types hebben vaak een bord voor hun kop en komen desondanks gewoon op bezoek en onuitgenodigd binnen omdat ze denken dat je door een moeilijke fase gaat en toch niet weet wat je zegt.

[Faylief]

Beste Soms Pijn,

Bedankt voor je berichten, helaas is het niet mogelijk een ander slot te plaatsen.
Ik woon nog in zijn huis, zodra hij definitief de woning betrekt dichtbij zijn werk, gaat dit huis de verkoop in.
Mijn baan wil ik niet opgeven en ben bezig een nieuwe woning te zoeken, dat zal allemaal best lukken maar tot die tijd moet ik het nog aanhoren/zien.
Ik wil graag dichtbij mijn werk woonachtig zijn en moet daardoor ook mijn kinderen verplaatsen van school ook omdat 1 kind naar het middelbaar onderwijs gaat. Hem heb ik al opgegeven in de omgeving waar ik naar toe wil.

Dit is niet ontstaan omdat de relatie zo beroerd was/is meer omdat het teveel verandering was voor een compleet huishouden en mijn baan.
Inmiddels heb ik bedacht dit alleen te willen doen waardoor ik geen afhankelijkheid meer heb.

Dus ben zeer druk bezig een nieuwe woning te zoeken en wil in de zomervakantie verhuizen.

Maar dit alles is wel ontstaan omdat hij had besloten daar te gaan werken, hij heeft echt geen idee wat of het voor consequenties heeft voor een heel huishouden.
Ik heb me verzoend met de gedachte dat het belangrijker is dat hij een prettige baan heeft , tenslotte ben je daar een groot deel van de dag mee bezig, daar moet je je senang bij voelen, dat offer had ik er voor over om dan maar te gaan latten!( was niet mijn wens, maar zijn wil)

Ik heb de hele bouw van afstand geregeld en georganiseerd, nu is het bijna voltooid en ben ik bedankt, daar lijkt het nu op. Hij heeft uiteraard mooie praatjes, maar lost niets op en is totaal niet begaan met mij, ik moet het weer voor mijzelf uitzoeken, zo gaat het met alles.
Hij is zeer snel in de stress, omdat te voorkomen regel ik veel, bovendien heb ik een hogere stress tolerantie, hij nul!

Waar het mij nu omgaat is hoe kom ik zonder teveel fysieke klachten de komende periode door totdat ik weg ben.
Ondertussen moet ik functioneren in mijn werk, mijn kinderen verzorgen en opvoeden, huishouden runnen.

Fay

[Minerva]

Wat een verschrikkelijk vent is dat. Ik denk dat je ook veel beter af bent zonder hem. Beter geen relatie dan een slechte relatie. En hij is slecht relatiemateriaal als ik het zo lees. Erg egoistisch, egocentrisch en dominant type die er volgens mij weinig om geeft hoe het met jou gaat. Dat kan je nooit houden van noemen. Ik heb echt met je te doen en ik hoop dat je deze schadelijke relatie achter je kan laten. Ik weet zeker dat je dan snel opknapt.

Sterkte