[lizzy123]

hallo allemaal

ik zit al een paar maanden met dit probleem ik weet alleen niet hoe ik ermee om moet gaan of wat ik er tegen moet zeggen:

ik ben er een tijdje geleden achter gekomen waarom mijn vader overal gelijk in wilde hebben en waarom ik gelijk alles moet doen wat hij zegt hij is dominant ik zit al een paar maanden hier echt mee ik heb zelfs geen zin in kerst omdat hij dan toch dom gaat doen met kerst want dan is er bijvoorbeeld weer een discussie en dan vindt mijn vader dat hij er gelijk in moet hebben ook vindt ik dat mijn vader anders is dan andere vaders bijvoorbeeld de vader van mijn nicht als ik hun 2 zien dan dacht ik had ik ook maar zo'n vader die van mij houdt en die gewoon leuk met mij praat het doet mij echt veel verdriet ik heb het ook al met mijn moeder besproken maar die zij je vader is gewoon zo en verder is je familie toch leuk dat is ook zeker zo maar ik had graag gewild dat mijn vader meer met mijn betrokken was en dat hij niet zo dominant is dat is gewoon rot en klote ik weet gewoon niet wat ik nu moet echt niet hebben jullie tips ???? A.U.B

[Minerva]

Hoe oud ben jij Lizzy ? Het hangt er een beetje van af hoe oud je bent en hoe je daar met je vader misschien eens over kan praten ?

[lizzy123]

hallo, ik ben 16 jaar maar als ik bijvoorbeeld met mijn vader er over ga praten hoe begin ik erover en zou hij het wel serieus nemen vraag ik mij af ??!!

[Minerva]

Als je met je vader over wilt praten, wat ik op zich best een goed idee vindt, dan kan ik je wel een paar tips geven.

Allereerst is het belangrijk dat je een goed moment kiest. Timing is belangrijk. Als je hem stoort in een bezigheid of als hij op het punt staat weg te gaan ofzo, dan is dat niet zo handig. Probeer een moment te kiezen waarop je weet dat hij tijd en aandacht voor je zal hebben. Of vraag hem wanneer het hem het beste uitkomt. Je kan zoiets zeggen: pap, ik wil graag ergens met je over praten, wanneer heb je even de tijd voor me ?

Dan is het zaak dat je uit de verwijtende sfeer blijft. Als je namelijk het als een verwijt brengt dan springen de meeste mensen in de verdediging. Dat doet een gesprek meestal geen goed omdat er dan eerst weerstand zal komen die weer overwonnen moet worden. Je komt er soms niet helemaal onderuit maar je zou kunnen zeggen:

"Pap ik vind het moeilijk om met je te praten. Ik krijg het gevoel dat ik telkens in een discussie beland waarbij het er niet meer om gaat wat er besproken wordt, maar waar het voor mijn gevoel telkens een strijd wordt om wie er gelijk heeft. Dit doet mij pijn en ik mis fijne vader en dochtergesprekken zoals ik die bij anderen wel zie.

Hoe ziet u /jij dat ?"

Blijf altijd vanuit de "ik" vorm praten. Als je je zinnen met "jij" of "u" begint dan klinken ze gelijk veel verwijtender en dan springt iemand in de verdedigingsstand. Terwijl als je vanuit de "ik" vorm praat, dan blijf je bij jezelf, bij wat het met jou doet, hoe jij je er onder voelt en wat het met je doet.

Benoem ook altijd je gevoelens erbij. Dat wat het met je doet. Dus : ik voel me daar rot onder, of het doet me pijn. Ik vind dat vervelend of voel me gekwetst. Ik krijg het gevoel dat je niet van me houdt als ik een gesprek zou moeten "winnen" of als ik "gelijk moet halen".

In een feedbackmethode als deze kan je ook voorstellen doen over wat je liever zou willen dus: pap ik zou graag een fijn en liefdevol gesprek met je hebben. Ik zou graag het gevoel hebben dat je van me hield ook al verschillen we van mening. Ik zou het heerlijk vinden als..... je zou me een enorm plezier doen als...

Oefen desnoods eerst een paar keer voor een spiegel, dat helpt ook. En benoem in het begin van het gesprek dat je het moeilijk vindt om er over te praten, misschien moedigt hij je dan wat aan om er juist over te beginnen.

Sterkte en succes.. laat even weten hoe het ging.