yaval

Het gaat nog niet echt veel beter

Ben sinds 3,5 weken opgenomen bij het GGZ. Ik ben daar terechtgekomen omdat ik slecht sliep en overdag zeer onrustig was.

Bij binnenkomst is de seroxat gelijk verhoogd van 10 naar 20 mg. en kreeg ik 3x daags 1 mg Lorazepam en voor het slapen 2,5mg.

Nadat ik na 5 dagen nog niet beter sliep, kreeg ik 15mg Mirtazepine er bij voor het slapen. Dit hielp, ik sliep van 8 tot 8 (heb ook heel wat in te halen) maar na een goede week begon het weer, slapen tot 4 / 5 uur en daarna woelen en ieder kwartier wakker.

Dit was reden om afgelopen maandag de mirtazepine en de lorazepam te vervangen door Lormetazepam. En ook mijn AD verhoogd naar 30 mg.

Ik slaap er nog niet veel beter op, wordt nog vaak wakker, slaap het eerste stuk als een blok en daarna maar draaien en draaien.

Ik ben het zat, ik heb geen puf meer, continue hoofdpijn en de meeste prikkels zijn al te veel (radio, de kinderen).

Morgen heb ik een gesprek met de psychiater (dit is wekelijks), met de behandeldend arts om mijn behandelplan te bespreken, daarna nog een gesprek met de psycholoog over hoe nu verder en wat te doen als ik straks naar huis mag en dan heb ik nog een gesprek met mijn persoonlijk begeleider.

Maar nu weet ik het niet meer.............................. volgens iedereen zal de zon schijnen ook voor mij, maar ik zie hem (nog) niet en ben bang dat ik hem nooit meer ga zien.

Gebruikersavatar
Memories
Moderator
Berichten: 22543
Lid geworden op: 25 okt 2009 15:04

Re: Het gaat nog niet echt veel beter

Hoi,

Wat is het toch herkenbaar...je zo naar voelen dat je denkt dat je nooit meer het volle licht zal zien. En dit zal waarschijnlijk een standaard antwoord zijn, maar jij gaat de zon weer zien. Ik kan heel goed begrijpen, dat het moeilijk is omdat nu allemaal opnieuw te gaan geloven, maar voor iedereen brand er licht.

Zoals ik lees zijn je medicijnen behoorlijk verhoogd en veranderd. De tijd die ertussen zit moet wennen aan de hoeveelheden en de medicijnen die je opeens gebruikt. Je lichaam is dat ook niet gewend. Het krijgt een soort ontwenningsverschijnselen, en moet gelijk wennen aan een nieuwe portie. Iets wat het niet kent.

Voor degene die de medicijnen krijgt, is dat ook een hele verandering. Dat kan ook heel negatief werken zoals bij jou. En dan is die radio, en zijn die kinderen ook 'stoorzenders' waardoor je je rust niet meer vind.

Heel goed dat je een gesprek aan gaat met de mensen die dichtbij je staan in je proces. Ik ga met je mee hopen dat daar wat uikomt. Want ik kan goed begrijpen dat je zoiets hebt van: Ik wil rust, ik wil slapen!

Sterkte, liefs Memories.
~Wie niet kan luisteren kan ook niet vertellen.
De kracht van geluk is innerlijke vrede.
Wie geen slechte tijden kan verdragen, zal geen goede tijden beleven.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.~


Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”