Gebruikersavatar
theeleut1
Berichten: 14
Lid geworden op: 26 feb 2015 15:21

Depressieve buien, onrealistische gedachten

Hoi,

Ik heb sinds een half jaar een probleem. Hiervoor waren de buien ook aanwezig maar dan zonder onrealistische gedachten en helemaal wild worden.

Het probleem is dat ik dus last heb van depressieve buien, vaak komt het een paar keer per week voor, ook heb er ik soms bijna een week geen last van, of bijna een hele week wel. Het komt steeds terug. Dan voel ik me zo rot, dan denk ik dat ik m'n opleiding niet kan halen, dat ik sowieso niks kan en dat mijn vriend beter iemand anders kan kiezen, omdat ik me niet mooi genoeg voel voor hem. Het lukt me op die momenten bijna niet om dan iets te gaan doen, zoals koken of wat schoonmaken. Deze buien duren vaak een uur of 5. Soms stopt het gevoel dan, of blijf ik me somber voelen.

Waar ik ook last van heb tijdens zo'n bui, dat ik dan onrealistische gedachten heb, namelijk over dat mijn vriend(toen ie vrijgezel was) eerst een paar dames in bikini als achtergrond had. Dan denk ik daardoor dat ie niet te vertrouwen is, heel erg kijkt naar vrouwen, over seks met die vrouwen denkt, dat hij mij helemaal niet mooi vind. Als ik me zo voel word ik helemaal gek van jaloezie. Dan heb ik er ruzie over met mijn ouders, die vinden dat ik dan normaal moet doen. Ik zeg dan dingen die ik later niet meer meen, dat ik het maar uit moet maken, dat ik zo niet meer kan leven. Ook sla ik mezelf dan, of bonk ik met m'n hoofd tegen de muur. Het is best wel heftig en ook schaam ik me er voor. Maar op dat moment kan ik alleen maar denken dat hij niet te vertrouwen is, een vies ventje is, hij liever een ander zou willen. Op den duur gaat dit gevoel weer over en voel ik me zo rot. Dan ben ik weer in de realiteit en besef ik weer dat die achtergrond niks betekende.

Iedere keer speelt dit verhaal zich opnieuw af, dan heb ik weer zo'n bui en onrealistische gedachten, tegen mezelf zeggen dat het geen waar is helpt niet. Het lijkt wel of het dan vast zit in mijn hoofd, ik geloof het niet als ik tegen mezelf zeg dat hij niks fout doet.

Mijn vriend weet ook niet meer wat hij er mee aan moet, want ik beschuldig hem elke keer, dat ik niet geloof dat het niks betekende. Dat ik helemaal flip kan hij ook niet begrijpen.

Ik heb een afspraak bij de huisarts gemaakt, dan kan die me vast doorverwijzen en kan ik geholpen worden.

Ik wil graag weten of andere mensen deze gevoelens kennen, tips hoor ik ook graag. Ben wel moedeloos ondertussen!

Gebruikersavatar
theeleut1
Berichten: 14
Lid geworden op: 26 feb 2015 15:21

Re: Depressieve buien, onrealistische gedachten

Iemand die het herkent of tips heeft? :-o: q

Gebruikersavatar
koen0069
Berichten: 6241
Lid geworden op: 30 jun 2013 21:54
Locatie: in de tuin :)
Contacteer: Website

Re: Depressieve buien, onrealistische gedachten

Hoi theeleut1,

Je vroeg of je het herkent.. wel een beetje maar niet in deze vorm. Ik heb altijd dat te perfectionistisch ben, ik wil de dingen te goed. Dus als er iets niet lukt in het leven, dan blijf ik daar mee klooien in mijn hoofd. En dan gaat het volgende gebeurtenis ook niet lekker, en alle andere ook niet. Het stapelt zich op. In de avond, 's nachts en in de ochtend eigenlijk wel de hele dag ben ik er mee bezig. En het richt zich als een neerwaartse spiraal en het wordt alleen nog maar erger en erger en erger. Totdat ik op één of andere magische wijze er weer uit kom. Tot in het verleden bleef ik daar weken of zelfs maanden mee rond lopen. Door duidelijk te krijgen waar het mis gaat, hoe ik mij voel en dat de gedachten helemaal niet realistisch is, kan ik het reduceren.

Ik denk dan: X lukt niet en Y ook niet. Het kan zijn dat ik dat heel erg moe ben. Klopt het ben ik moe? Ja. En ook: kan ik er wat aan veranderen? Is het nou allemaal zo erg? Antwoord op die vragen zijn "nee". Kan ik er wat van leren? Misschien.

Nu wil ik graag even ingaan op jouw problematiek.
Dan voel ik me zo rot, dan denk ik dat ik m'n opleiding niet kan halen, dat ik sowieso niks kan en dat mijn vriend beter iemand anders kan kiezen, omdat ik me niet mooi genoeg voel voor hem. Het lukt me op die momenten bijna niet om dan iets te gaan doen, zoals koken of wat schoonmaken.
Het is onzin dat je niets kan. Misschien is het een idee om jezelf eens uit te dagen en een lijstje te maken wat jij kan. Zodat jij trots kan wezen op jouw ding. En is het wel zo realistisch als dat het is dat jij iets niet kan? Moet jij dat kunnen? Bijvoorbeeld: ik weet niet hoe ik moet punniken. En eigenlijk kan mij dat ook geen bal schelen.

Ik kan mij heel goed voorstellen, dat als je zo'n druk hoofd heb met van die wilde gedachten dat er niet zo veel lukt. Toch zijn er best wel veel dingen waar je geen gedachten bij nodig hebt. Mijn moeder noemde laatst strijken. Ik zelf heb het bij schilderen van grote objecten zoals een muur witten. Misschien is het een idee dat je dan iets doet waar je geen gedachten nodig bij hebt?
Waar ik ook last van heb tijdens zo'n bui, dat ik dan onrealistische gedachten heb, namelijk over dat mijn vriend(toen ie vrijgezel was) eerst een paar dames in bikini als achtergrond had. Dan denk ik daardoor dat ie niet te vertrouwen is, heel erg kijkt naar vrouwen, over seks met die vrouwen denkt, dat hij mij helemaal niet mooi vind. Als ik me zo voel word ik helemaal gek van jaloezie. Dan heb ik er ruzie over met mijn ouders, die vinden dat ik dan normaal moet doen. Ik zeg dan dingen die ik later niet meer meen, dat ik het maar uit moet maken, dat ik zo niet meer kan leven.
Dat bedoel ik met een neerwaartse spiraal. Ik zeg het niet tegen mensen, ik denk het. Jij bent nog zo moedig om dit te zeggen tegen je ouders. Die dan weer afstraffen door te zeggen dat je maar normaal moet doen. 012 Het lijkt mij dat zo'n opmerking jou niet helpt en onnodig kwetsend is. Want met zo'n antwoord kan je vervolgens weer gaan denken: ik ben niet normaal, ik ben slechter dan de rest. Ik ben abnormaal. En dat is onnodig. Want jij bent normaal.

Je hebt dus onrealistische gedachten over je vriend toen hij nog vrijgezel was. Maar hij is geen vrijgezel meer, kan ik hieruit lezen. Klopt dat? Dus de situatie is al anders. En verder iedereen denkt. Maar jij kan onmogelijk weten wat ik denk, toch? Kan jij dan uit de gedragingen van hem aflezen waar hij aan denkt? Lijkt mij niet. Dat heet invullen en ik had daar ook last van gehad. En ik heb mijzelf aangeleerd dat als ik denk dat iemand boos op mij is puur alleen op de gedragingen dat ik het fout heb. Als iemand boos op mij is, dan zeggen ze het wel. Ik ga niet letten op iemands gedragingen, kost veel te veel energie. Je kan het ook aan je vriend vragen of hij denkt aan sex met andere vrouwen. Antwoord zal waarschijnlijk nee zijn.
Ook sla ik mezelf dan, of bonk ik met m'n hoofd tegen de muur. Het is best wel heftig en ook schaam ik me er voor. Maar op dat moment kan ik alleen maar denken dat hij niet te vertrouwen is, een vies ventje is, hij liever een ander zou willen. Op den duur gaat dit gevoel weer over en voel ik me zo rot. Dan ben ik weer in de realiteit en besef ik weer dat die achtergrond niks betekende.
Dit vond ik nogal heftig. Hierin herken ik mij absoluut niet in. Sorry.. Maar ik denk dat het vrucht is van de neerwaartse spiraal..
Ik heb een afspraak bij de huisarts gemaakt, dan kan die me vast doorverwijzen en kan ik geholpen worden.
Dat lijkt mij de juiste gepaste actie. Goed bezig dus. Zodat je de juiste handvatten krijgt toegereikt om dit op te lossen. Ik gun het je.

Het beste. :knuffel:
Flowerpower

Gebruikersavatar
theeleut1
Berichten: 14
Lid geworden op: 26 feb 2015 15:21

Re: Depressieve buien, onrealistische gedachten

Heel erg bedankt voor je uitgebreide reactie! :knuffel: Het lijkt me een goed idee om dan een lijstje te maken met wat ik wel kan. Misschien kan ik ook een lijstje maken met wat voor onrealistische gedachten ik over mijn vriend heb en waarom ik dat niet kan weten, of waarom ze niet kloppen. Het lijkt wel alsof ik geen logische link kan maken tussen mijn gedachten in zo'n bui.

Alles deugt op dat moment niet, terwijl ik even m.b.t mijn relatie, ik een hele lieve zorgzame vriend heb die mij wel het einde vind. Alleen zie/geloof ik het dan even niet.

Heb vandaag denk ik ontdekt wat de reden van deze gedachten is, ik denk dat ik onbewust niet kan geloven dat mijn vriend mij geweldig vind en dat ik daardoor dan onbewust redenen ga zoeken die dat bevestigen, dat hij dus liever een ander zou willen.

Ik hoop dat een psycholoog mij verder inzicht kan geven in de voor mij onverklaarbare buien.

Het zou goed kunnen dat het puur psychisch is, maar misschien dat het met de stofjes of hormonen niet helemaal juist zit. Achja, ik krijg in ieder geval binnenkort hulp! :)

Gebruikersavatar
marly145
Berichten: 1
Lid geworden op: 05 mei 2015 19:34

Re: Depressieve buien, onrealistische gedachten

Hélemaal herkenbaar! Lijkt wel of ik de perfecte lotgenoot heb gevonden. Alles wat je vertelt komt bij mij ook voor. Ik ben 22, en neem voor deze depressieve buien reeds 5 jaar lamotrigine 200 mg in. Dit heeft zeer goed geholpen, maar het laatste half jaar merk ik dat de buien steeds vaker terugkomen. Mijn psychiater zei dat ik een vorm van bipolaire stoornis heb, een subtype ervan. Mijn, (en waarschijnlijk ook de jouwe)depressieve buien zijn van korte duur: enkele uren, een halve dag, een week.
Ik kan bijvoorbeeld met een goed humeur gaan slapen en 's morgens opstaan en boos zijn op alles en iedereen, beginnen huilen om niks!
Ik studeer in juni af, maar ik merk dat mijn aandoening hier een stokje voor gaat steken. Ik krijg dan ook van die onrealistische gedachten zoals 'Ik ga nooit mijn diploma halen, ik kan niks, wat moet ik doen als ik niet geslaagd ben? Iedereen gaat afstuderen behalve ik...'

Net zoals jij, heb ik dezelfde gedachten over mijn vriend, echt identiek!!! Ik beschuldig hem ook van vanalles en droom ontzettend vaak dat hij me bedriegt, en ga dat dan nog geloven ook. Ik kan alles enorm dramatiseren, en schaam me na zulke depressieve bui enorm. Hij doet gewoon niets verkeerd, en toch vind ik in zo'n bui van wel.

Het freet energie. Elke dag heb je wel een ander humeur. Wie ben je dan eigenlijk?
Ik had gehoopt dat met het ouder en volwassener worden mijn aandoening zich zou stabiliseren (ik heb deze al sinds mijn 14 jaar). Integendeel, het bereikt weer een piek.
Ik neem al zo'n hoge dosis lamotrigine
Zou het tijd zijn om nog eens een bezoekje te brengen aan de psychiater? [crying]

Gebruikersavatar
Max
Berichten: 191
Lid geworden op: 17 apr 2015 09:35

Re: Depressieve buien, onrealistische gedachten

Alles deugt op dat moment niet
schreef je Theeleut. Je stelt je twijfels over je vriend, je onzekerheid over hem en wat jij voor hem betekent centraal, maar jullie relatie is denk ik niet de oorzaak van die gruwelijke stemmingen. Het kan er een trigger toe zijn, zoals misschien de meest uiteenlopende twijfels je zo in de diepte kunnen doen storten.
Enfin, dat soort periodes heb ik zelf vroeger wel gekend. Ik weet nu -voor mijzelf gesproken dus!- dat dat toen kwam omdat ik niet echt deed wat ik wilde, niet echt zo leefde zoals ik wilde, in allerlei vormen in een soort van zelfontkenning leefde, onvrij was, me ingesnoerd voelde. Toen ik meer de dingen begon te doen die ik werkelijk interessant en fijn vond om te doen, en in bredere zin meer het leven kon gaan leiden zoals dat het beste bij mij paste, waren die stemmingen waarin ik me ook zo reddeloos diep in de put voelde er ook niet meer.
Misschien is er een raakvlak, misschien ook niet...Heel veel sterkte gewenst in ieder geval, ik hoop dat het gauw wat beter gaat en je niet meer zo heel diep in die put terecht komt

Max

Gebruikersavatar
Janneke
Berichten: 6335
Lid geworden op: 26 aug 2008 14:00

Re: Depressieve buien, onrealistische gedachten

marly145 schreef: Ik kan bijvoorbeeld met een goed humeur gaan slapen en 's morgens opstaan en boos zijn op alles en iedereen, beginnen huilen om niks!
Ik studeer in juni af, maar ik merk dat mijn aandoening hier een stokje voor gaat steken. Ik krijg dan ook van die onrealistische gedachten zoals 'Ik ga nooit mijn diploma halen, ik kan niks, wat moet ik doen als ik niet geslaagd ben? Iedereen gaat afstuderen behalve ik...'

Net zoals jij, heb ik dezelfde gedachten over mijn vriend, echt identiek!!! Ik beschuldig hem ook van vanalles en droom ontzettend vaak dat hij me bedriegt, en ga dat dan nog geloven ook. Ik kan alles enorm dramatiseren, en schaam me na zulke depressieve bui enorm. Hij doet gewoon niets verkeerd, en toch vind ik in zo'n bui van wel.

Het freet energie. Elke dag heb je wel een ander humeur. Wie ben je dan eigenlijk?
Ik had gehoopt dat met het ouder en volwassener worden mijn aandoening zich zou stabiliseren (ik heb deze al sinds mijn 14 jaar). Integendeel, het bereikt weer een piek.
Ik neem al zo'n hoge dosis lamotrigine
Zou het tijd zijn om nog eens een bezoekje te brengen aan de psychiater? [crying]
Hoi Marly,
rot hoor, al die buien...!
Maar wat ik me wel afvraag, is of je behalve pillen ook goede informatie over je geest (psyche) hebt gekregen....?
Zo kan het goed zo zijn, dat jij bewust of onbewust *iets* ziet ( of hoort, ruikt, etc.) dat voor jou om een of andere reden belangrijk is (in plaatselijk jargon heet dat de trigger: 'kleine oorzaak, grote gevolgen)
...en die trigger maakt dat je bang/ boos wordt -
en vanuit die emoties ga je dan "onrealistisch denken" (logisch, emoties zijn nu eenmaal anders dan ratio) en omdat emoties nogal krachtig zijn, kan het helaas gebeuren dat je minder ideale dingen zegt.

Zoeken naar dit soort triggers kan de moeite waard zijn, en ook als je ze niet weet te vinden, kun je de bijbehorende emoties de nek omdraaien.

En op die manier kan gewoon echt worden voorkomen dat jouw emoties/ nare gedachten daadwerkelijk er voor gaan zorgen, dat jij niet afstudeeert!!!

Terug naar “Depressiviteit, somber zijn”