Pagina 1 van 1

Vermoedens dat het niet goed gaat met kind

Geplaatst: 17 jul 2018 20:04
door elgebak
Hoi allemaal,

Het is al lang geleden dat ik voor het laatst iets op het forum heb gepost. Ik heb simpelweg niet de behoefte gehad om hier een dagboekje bij te houden en niet de puf om berichten van anderen te lezen en te beantwoorden (ik spaar simpele app'jes soms al een week op). Nu even geen dagboekje over mijzelf (over de afgelopen maanden zou ik wel een hele boekenserie kunnen schrijven), maar een vraag over iemand anders en wat ik daarmee kan.

Een jongetje van een jaar of zeven loopt vaak alleen buiten. Hij begroet mij altijd heel vriendelijk en komt soms naar me toe om iets te vragen of zeggen. Hij lijkt mij niet alleen maar te willen begroeten, maar ook aandacht te zoeken. Als ik in de auto zit en hem tegenkom, zwaait hij altijd naar me. Het begint me op te vallen dat hij dan meestal een beteuterd gezichtje heeft en een verloren indruk maakt. Het kleine beetje achtergrondinformatie wat ik over hem heb: moeder is amper thuis en er is geen vader in beeld. Wel komt moeder om de paar maanden met een nieuwe vriend thuis, die vaak net zo snel weer vertrekt als dat 'ie is gekomen. Ik heb verder geen idee hoe de zorg voor hem is geregeld en of er iemand in zijn leven is die hem oprecht ziet staan. Daar heb ik mijn twijfels over. Ik heb vermoedens van emotionele verwaarlozing, maar ik vind het wel heel heftig als ik dat denk en het blijkt uiteindelijk niet te kloppen, ook al geloof ik niet dat zoiets opzettelijk zou zijn.

En nu vraag ik mij af of mijn vermoedens kloppen, of dat ik dingen denk te zien die er niet zijn. Ik heb natuurlijk zo mijn eigen gevoeligheden die mijn interpretaties sterk kunnen beïnvloeden. Dus de vraag is of ik de signalen nu interpreteer vanuit mijn gezonde verstand of vanuit mijn kwetsbaarheid. Of misschien zie ik inderdaad goed dat er iets aan de hand is, maar gaat het om iets heel anders.

Misschien valt het wel mee en misschien gaan mijn alarmbellen wel te snel af. Wellicht denk ik te snel aan emotionele verwaarlozing omdat ik het zelf heb meegemaakt. Misschien zie ik een verdrietig en eenzaam jongetje omdat ik mij zelf zo voelde. Misschien projecteer ik nu mijn eigen situatie op hem. Ik zag hem later vandaag met een aantal andere kinderen voorbij rennen. Ze kwamen ook nog bij me om te vragen of wij nog elastiekjes hadden (postbezorgers komen daar namelijk in om). Hij heeft vriendjes en speelt leuk met hen. Dat lijkt allemaal een goed teken. Maar misschien is het onterecht om te denken dat het wel meevalt. Ik liep er ook niet altijd verdrietig en eenzaam bij. Ik had ook wel vriendinnen. Bij mij leek het voor de buitenwereld ook mee te vallen, terwijl het helemaal niet meeviel en dit heel diepe sporen heeft achtergelaten. Als er één iemand was geweest die mij had zien staan en naar me had willen luisteren, denk ik vaak, dan was ik nu niet zo vreselijk beschadigd geweest. Misschien zit hij in een soortgelijke situatie en heeft hij ook zo iemand nodig.

Ik maak me zorgen en ik heb geen idee of dat terecht is. Hier wil ik meer van weten, want ik weet hoe vreselijk de gevolgen kunnen zijn als er wel sprake is van emotionele verwaarlozing en niemand dat ziet of wil zien. Beter té bezorgd dan niet bezorgd genoeg. Maar wat kun je zeggen tegen een kind van een jaar of zeven, als je vermoedt dat het niet goed met hem gaat en dat hij mogelijk bij niemand terecht kan, maar het allemaal niet zeker weet?

Re: Vermoedens dat het niet goed gaat met kind

Geplaatst: 17 jul 2018 22:43
door volhoudertje
elgebak schreef:
17 jul 2018 20:04
Beter té bezorgd dan niet bezorgd genoeg.
Daar ben ik het volledig mee eens.
Het is goed dat je dingen signaleert, het maakt niet uit waarom bepaalde dingen je opvallen, iedereen heeft een eigen referentie kader, soms worden bepaalde observaties gekleurd door eigen ervaringen en het is daarom ook van belang om te blijven relativeren.

Het jongetje oogt mischien wat triest en alleen, maar heeft wel vriendjes waar het mee speelt. Er zijn alles wel beschouwd ergere dingen dan op te groeien zonder vader en met een moeder die even vaak een nieuwe lover heeft als dat ze van schoenen wisselt. Het lijkt me wat te voorbarig om het vermoeden uit te spreken dat er in de thuis situatie van het jongetje sprake is van emotionele verwaarlozing. Maar je kunt, zoals je zelf al opmerkt, beter té bezorgd zijn, dan niet bezorgd genoeg.

Het kan nooit kwaad je ogen open te houden en aan de bel trekken als je iets opvalt wat ècht zorgen baart.

Re: Vermoedens dat het niet goed gaat met kind

Geplaatst: 18 jul 2018 10:52
door Memories
Ik kom hierop terug (ja ik weet het, dat zeg ik vaker, maar doe het uiteindelijk echt). IK zal hier dan even de tijd voor nemen. ;)

Re: Vermoedens dat het niet goed gaat met kind

Geplaatst: 19 jul 2018 07:19
door elgebak
@volhoudertje
Dankjewel voor je antwoord. Blijven opletten zal ik zeker.

@ Memories
Is goed, neem je tijd!

Re: Vermoedens dat het niet goed gaat met kind

Geplaatst: 21 jul 2018 11:33
door Memories
Naast dat een kind vaak veel veerkrachtbezit, is en blijft hij of zij altijd kwetsbaar. Een kind kan zich als het moet aanpassen aan een situatie of net doen alsof hij of zij zich aangepast heeft. Er zijn in dit verhaal wel wat zorgelijke puntjes. Ondanks dat het jongetje vriendjes heeft. Ondanks dat het jongetje ook kan lachen en plezier kan hebben. En ondanks dat veel kinderen in deze tijd bijna gewend zijn aan ouders die vaak weg zijn of wat meer onregelmatig thuis zijn. Deze situatie klinkt naast de punten van tegenwoordig, mij toch wat anders in de oren. Maar ik blijf er altijd voorzichtig mee.

- Het kind is vaak alleen thuis
- De vader is niet (of nauwelijks? Want je weet niet hoe de omgangregeling is denk ik en of die er is) in beeld
- Moeder is zeer regelmatig weg
- Moeder heeft regelmatig een andere partner (Dat is mogelijk, maar kan natuurlijk ook wat schade brengen, (nog) minder vastigheid voor het kind

Het is belangrijk om eigen ervaringen niet te verwarren met ervaringen van een ander. Dat is moeilijk, maar is in deze heel belangrijk.
Wat je misschien kan doen, en volgens mij doe je dat al, is wat aandacht teruggeven in wat vormen aan het jongetje als hij contact zoekt. Groeten, terug zwaaien, of wellicht eens vragen zonder bijbedoeling heb je een leuke dag? Gaat alles goed? Zonder dat je daar direct een bedoeling mee hebt.

Als voor een kind telkens iets belangrijks en een houvast wegvalt, zoekt het kind ander houvast. Dat kan jij natuurlijk niet in het geheel geven, maar je kan wel laten zien dat hij dus word gezien. Ondertussen is het geen slecht idee om in ieder geval zorgen te uitten. Misschien alvast naar iemand die je vertrouwd en waarmee je dit kan delen. Zodat je wellicht samen, of door het uitten, kan kijken wat er verder mogelijk is, wat je verder kan doen, als je dat wilt en uiteindelijk toch nodig vind.

Re: Vermoedens dat het niet goed gaat met kind

Geplaatst: 28 jul 2018 09:21
door elgebak
Dank voor je reactie, Memories :)
Ik weet zelf hoe belangrijk zo'n houvast kan zijn, als je thuis niet krijgt wat je nodig hebt (even los van of dat in zijn geval wel of niet zo is).
Dat zijn wel goede vragen die je als voorbeeld noemt, die ik kan stellen. Gewoon een luchtig praatje zonder meteen te gissen naar problemen. Ik vind het belangrijk dat hij wordt gezien, of dat nou door mij, een ander of wie dan ook is. Een mens moet gezien en gehoord worden.

Re: Vermoedens dat het niet goed gaat met kind

Geplaatst: 29 jul 2018 13:19
door Memories
Zorg er alleen wel voor dat jij je er niet helemaal instort.

Re: Vermoedens dat het niet goed gaat met kind

Geplaatst: 29 jul 2018 15:00
door elgebak
Komt goed. Ik heb heb nu een paar dagen niet gezien en kan het dan ook eerst wel loslaten.